Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7502 K.2012/14080

Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/03/2011 tarih ve 2010/192-2011/808 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili işyerinde alt işveren sıfatıyla çalıştırdığı işçilerin ödemediği işçilik haklarını açılan davalar sonucu müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, sözleşmeye göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 16.628 TL'nın rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir sorumluluğunun olmadığını, davacının işçilerin işlerine son verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı asıl işverenin ödeme yaptığı işçilerin hizmet sözleşmesini sona erdiren bir konumda olmadığından ihbar tazmınatı ve yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğunun bulunmadığı, davalının işçilere ödenen toplam kıdem tazminatından çalıştırdığı süreye isabet eden kısım ile sorumlu olduğu, bu miktara bozma öncesi raporda tespit edilen ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının usuli kazanılmış hak ilkesi kapsamında eklenmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 9.853,28 TL'nın 20.11.2006 ödeme, 1.032,74 TL'nın 17.04.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.