Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7594 K.2012/14894

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2008/2184-2010/1611 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 YTL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, mesleğinin mali müşavirlik olduğunu, davalı Banka nezdinde bulunan mevduat hesabındaki 2.825 TL’nın vergi borcunun ödenmesi için davalı Banka'ya talimat verdiğini ancak davalı bankanın ödeme talimatına uymadığını, ödenmeyen vergi borcu sebebiyle hakkında icra takibi başlatıldığını, bankanın işlemlerinin ve yazışmalarının ciddiyetten uzak olup mevzuata uygun bulunmadığını ileri sürerek, 2.825 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili banka nezdinde bulunan hesabına Antalya 2. İcra Müdürlüğü’nün dosyasına binaen bloke konulduğunu, söz konusu hesaptaki paranın daha sonra icra müdürlüğüne gönderildiğini, davacıya bu konuda bilgi verildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Antalya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2002/11315 takip sayılı dosyasına konu borcu sebebiyle hesabındaki paranın dosya borcuna aktarıldığı, bu konuda davalı Banka ya da diğer çalışanların herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davacının icra dosyasına konu olan borcunu ödemeyerek bu duruma kendi kusuru ile sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.