Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/76 K.2012/6825

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2010 tarih ve 2010/240-2010/500 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı Yüksek Adalet Mahkemesi'nin HC07C00224 numaralı davasında verilen 2 Mart 2009 tarihli karar ile bu karara ek 28/10/2009 tarihli kararın nihai bir karar olduğunun noter onaylı Türkçe çeviri ile anlaşıldığını, mahkeme kararının kesinleşmesine rağmen davalıların borçlarını ödemek için herhangi bir girişimde bulunmadıklarını ileri sürerek, yabancı mahkeme kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı Frenteks Balatacılık ve Otomotiv A.Ş. vekili, tenfizi istenen kararın kesinleşmiş bir nihai karar olmadığını, İngiliz Mahkemesinde davanın devam ettiğini, İngiliz mahkemesi tarafından verilen ara kararların Türk kamu düzeni hükümleri karşısında tenfize konu edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 5718 sayılı MÖHUK'nun 54. maddesinin 1 nolu bendine göre Türkiye ile ilamın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanın bir anlaşma yahut o devletle Türk mahkemelerinden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması gerektiği, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 03/06/2010 tarihli yazısından ilamın verildiği İngiltere ile karşılıklılık esasına dayalı bir anlaşma bulunmadığı gibi, tenfizi mümkün kılan bir kanun hükmü veya fiili uygulama bulunmadığının anlaşıldığı, tenfizin koşullarının bulunmadığı, ilamın kesinleştiğine dair mahkemesinden alınmış bir belgenin de sunulmadığı gerekçesiyle, tenfiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dosya içerisinde bulunan Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 03/06/2010 tarihli cevabi yazısında ve Dairemizin emsal 02/03/2007 tarihli 2007/1335 Esas 2007/3808 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere İngiltere ve Türkiye arasında fiili mütekabiliyetin gerçekleştiğinin anlaşılması nedeniyle ilamın tenfizini mümkün kılan bir anlaşma veya fiili uygulamanın bulunmadığına yönelik gerekçe doğru değil ise de yabancı mahkeme kararında

kararın bir suretinin davalıya tebliğ edilmek üzere davacıya verildiğinin yazılı olması nedeniyle usulünce kesinleştirilmiş, kesinleşme şerhini içeren bir karar bulunmadığından yerinde bulunan bu gerekçeye göre davanın reddi doğru bulunduğundan, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.