Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/7801 K.2012/14165

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.04.2011 tarih ve 2011/5-2011/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Wuppertal Asliye Hukuk Mahkemesi'ne dava açtığını, Federal Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi'nin yargılama sonunda 15.338,76 Euro ana parayı 19.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek %5 yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verdiğini, davalılara 19.09.2009 tarihinde tebligat yapıldığını ve kararın 21.04.2010 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda MÖHUK'nun 54.maddesinde belirtilen tenfiz şartlarının bulunmadığını, zira kamu düzenine ilişkin ve kesin bir yetki kuralı olan HUMK'nun 17.maddesi uyarınca Yozgat Mahkemeleri'nin yetkili bulunduğunu, dava konusu kararın gıyapta verildiğini ve müvekkilinin savunma hakkına uyulmadığını, davacının şirket ortağı dahi olmadığını, ortaklık payının iadesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararının aslı ile onaylı tercümesinin bulunduğu, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararın usulünce davalıya tebliğ edilmiş olduğu, bu nedenle de kamu düzenine aykırılık oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile yabancı mahkeme ilamının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edildiğinden maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle bozulması gerekirse de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.