Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/782 K.2011/3995

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 gün ve 2007/200/2008/593 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.01.2011 gün ve 2009/5418-2010/11817 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdindeki hesaptan 05.05.2006 ve 06.05.2006 tarihlerinde internet bankacılığı aracılığıyla müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında 3.kişi hesaplarına para aktarıldığını, güven kurumu olarak faaliyet gösteren davalı bankanın objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurundan dahi sorumlu olduğunu ileri sürerek, 25.655,53 YTL zararın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesabından yapılan işleme kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, davacı tarafından gizliliği temin edilmesi gereken şifrenin müvekkili banka dahil olmak üzere 3.kişiler tarafından bilinmesinin kesin olarak mümkün olmadığını, müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını, tele-web sitesinin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumluluğu olduğu, ek güvenlik tedbirlerini almayan davalı bankanın kusurlu olduğu, davacının şifresini koruma yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve müterafik kusurlu olduğu yönündeki savunmanın da davalı tarafça usulen kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 22.11.2010 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.