Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8057 K.2012/14493

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2009/181-2011/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Almanya’dan Türkiye’ye nakliyesini üstlendiği emtialar için müvekkili ile taşıma sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin de emtiaların fiilen taşınmasını dava dışı Turkon Taşımacılık A.Ş. aracılığıyla yaptığını, davalının navlun bedelini Aslı Makine Teknik Ltd. Şti’nden aldığını, ancak müvekkili ile yapılan sözleşme gereği ödenmesi gereken navlun ödenmediği için başlatılan takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının asıl taşıtan ile irtibata geçerek bakiye alacağını tahsil ettiğini, CMR taşımasından doğan davalarda uygulanacak faiz oranının CMR 27. maddesine göre yıllık % 5 olabileceğini, alacak likit olmayıp icra inkâr tazminatına hükmedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalı adına düzenlenen 20.08.2008 tarihli 6.196,88 TL bedelli faturanın önce 20.08.2008 tarihli 55 nolu yevmiye maddesi ile 6.196,88 TL İstanbul Nakliyat Şirketine borç olarak gösterilip sonra 31.10.2008 tarihinde yapılan 72 nolu yevmiye maddesi ile davacı şirket İstanbul Nakliyat’a olan diğer borçlarla birlikte toplam 17.312,73 TL olarak kasa hesabından ödenmiş gibi gösterildiği, 01.09.2008 tarihli 1.275,27 TL bedelli faturanın ise davalı defterlerine hiç işlenmediği, 20.08.2008 tarih 6.196,88 TL bedelli faturanın ödeme belgesinin olmadığı,

ödeme belgesi olmadan yapılan bu muhasebe kaydının yok olarak kabul edilmesi gerektiği, davacı şirketin davalıdan dava tarihi itibarı ile 7.412,15 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.412,15 TL’lık asıl alacağa yönelik itirazın iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, tarafların tacir olması nedeniyle takip tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine, asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkâr tazminatı tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.