Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8308 K.2011/16276

Taraflar arasında görülen davada Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2011 tarih ve 2010/256-2011/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2011 gününde davalı avukatı Üzeyir Yüksel geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı avukatı duruşmaya gelmediğinden,temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Merve Kuyumculuk Ltd.Şti.’nin ortakları olup, 20.03.2004 tarihli protokol ile şirketin devri ve feshi hususunda anlaştıklarını, davalının protokole göre alması gereken 10 kg altının 5 kilogramını 24.03.2004 tarihinde aldığını, ancak davalının 5 kg altını almasına rağmen yapması gereken yükümlülükleri yerine getirmediğini,

bu nedenle müvekkili tarafından davalı aleyhine sözleşmenin feshi ile iadesi gereken altın bedellerinden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL’nin tahsili için açılan davada mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyiz ve karar düzeltme aşamalarından da geçmek suretiyle kesinleştiğini,müvekkilinin davalıya teslim ettiği 5 kg has altın bedelinin iadesinin gerektiği hususunun kesin hükümle tespit edilmiş olduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile toplam 299.000,00 TL alacağın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının geçersiz bulunan sözleşme uyarınca teslim ettiği altınları tarafların ortağı olduğu Merve Kuyumculuk Ltd.Şti.’den izinsiz ve yetkisiz olarak alıp müvekkilinin kardeşine teslim ettiğini, bu durumda davacının işbu davada taraf sıfatının bulunmadığını, teslim edilen altınların şirkete ait olduğu 24.03.2004 tarihli “Teslim-Tesellüm Belgesi” ile anlaşıldığından bu davanın ancak şirket tüzel kişiliğini temsile yetkili organlar tarafından açılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının geçersiz hisse devri nedeniyle davalıya 5 kg 22 ayar altını teslim ettiğinin mahkeme kararı ve Yargıtay ilamları ile sabit olduğu, bu durumda kısmi davada hükme bağlanan 6.000,00 TL’nin mahsubu ile dava tarihi itibariyle davacının iadesi gereken altın bedeli olarak talep edebileceği miktarın 299.000,00 TL olduğu sonucuna varılarak, davanın ıslah edilen miktar üzerinden kabulü ile 299.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, alacağın 10.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihi olan 03.01.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.