Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8357 K.2012/15578

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2008/168-2010/570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketince Nakliyat Emtia Abonman Poliçesi ile sigortalanan 8 sandıkta 463 adet kaplama paneli emtiasının dava dışı sigortalı şirket tarafından hasarsız bir şekilde taşımayı yapan davalı şirkete ait araca yüklendiğini, davalı taşıyıcı şirketin her hangi bir itirazi kayıt koymadan taşıma konusu emtiayı hasarsız ve eksiksiz olarak teslim aldığını, söz konusu emtianın İstanbul'dan Katar'a nakli sırasında ezilme sonucunda hasarlandığını, 48.472,18 USD karşılığı hasar tazminatının dava dışı sigortalı şirkete ödendiğini, davacı ... tarafından sigortalısına ödenen 48.672,18 USD (59.867 TL)'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yabancı paraya uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın 07/07/2007 tarihinde Acem Şirketi Katar Şubesine teslim edildiğini, bu konuda bir ihtirazi kayıt söz konusu olmadığını, söz konusu hasarın S.Arabistan -Katar sınırında yapılan Gümrük Denetimleri sırasındaki özensiz incelemeden elleçlemeden kaynaklandığını, davalı taşıyıcının kusuru bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu emtiaların davalı taşıyıcının sorumluluğunda bulunduğu sırada Katar Gümrük yetkililerince taşımayı yapan araçtan indirildiği, 3 sandığın ambalajlarının açıldığı, çelik panellerin dışarı çıkarıldığı, ancak İstanbul'daki yüklemede gösterilen özen gösterilmeksizin araca tekrardan yüklenildiği, davalı taşıyıcının taşınan emtianın araca yüklenmesi ve sağlıklı taşınabilmesi açısından yükleme ve istifleme için gözetim sorumluluğunun bulunduğu, CMR Konvansiyonu'nun 17/2'de belirtilen öngörülmeyen kaçınılmaz hallerden birinin bulunmadığı,

davalı taşıyıcının basiretli bir tacir gibi davranmadığı ve özen sorumluluğunu yeterince yerine getirmediğinden %25 oranında kusuru bulunduğu, davalının %25 kusur oranına tekabül eden meblağın 12.168 USD olarak belirlendiği, bu miktar CMR Konvansiyonu 23/3 maddesindeki sınırlı sorumluluk esasına göre hesaplanan meblağın altında kaldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne, 12.168 USD tazminatın dava tarihinden itibaren CMR Konvansiyonu 27/1 maddesi gereğince yıllık %5 oranında temerrüt faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.