Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8564 K.2012/18171

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2009/176-2010/317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “BAFRA ERİŞ + şekil” ibareli marka başvurusuna karşı davalı şirketin “ERİŞ UN”, “ERİŞLER”, “ERİS FLOUR MILLS”, “ERİŞ YAĞ” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın TPE Markalar Dairesi tarafından kısmen kabul edildiğini, bu karara karşı davacı ve davalı şirketin yaptıkları itirazı inceleyen TPE YİDK'nın davacının itirazının reddine, davalının itirazının kısmen kabulüne karar verdiğini, müvekkili şirketin marka başvurusu ile davalının itiraza mesnet gösterdiği markalar arasında hiçbir benzerliğin bulunmadığını,

müvekkili şirketin ortakları ile davalı firmanın ortaklarının kardeş olduğunu ve uzun yıllar birlikte çalıştığını, 2000 yılında bu ortaklığın dağıtıldığını, “Eriş” ibaresinin davacı şirket ortağının soyadı olduğundan kullanıldığını ileri sürerek. TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 14.04.2009 tarihli 2009-M-1363 sayılı kararının iptalini ve “BAFRA ERİŞ + şekil” ibareli marka başvurusunun talep edilen tüm sınıflar ve mallar için tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili firmanın “ERİŞ UN + şekil” markasını bir çok ülkede tescil ettirdiğini, ERİŞ markasının tanınmış marka olduğunu, ERİŞ ibareli ticaret unvanının 1976 yılında ticaret siciline tescil ettirdiğini, davacı firmanın kendisini kamuoyuna “BAFRA ERİŞ 1974’ten beri” sloganı ile tanıtarak kendisini müvekkili ile bilinçli bir şekilde özdeşleştirdiğini, davacının haksız ve kötü niyetle tescil ettirdiği 2000 07040 nolu markasının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, davacının ticaret unvanından ERİŞ ibaresinin çıkarılması için açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını,

davacının ERİŞ markası üzerinde hak sahibi olduğu gerekçesiyle açtığı tazminat taleplerinin reddedildiğini, davacı şirketin müvekkili şirket ortakları ile olan akrabalık bağı, eski ticari ilişkisi ya da soyadı üzerinden ERİŞ markası üzerinde hak iddiasında bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı ile aynı faaliyet alanında Eriş ibaresini kullanma konusunda her hangi bir üstün ve önceye dayalı bir hakkının bulunmadığı, davacının marka başvurusunda kötü niyetli olduğu, davacıya ait başvurunun davalıya ait tescilli markalarla benzer olduğu, davacının marka başvurusunun tescil listesinden çıkarılan ürünler ile davalının markalarının tescil listelerinde yer alan ürünlerin aynı tür, benzer ve ilişkili oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.