KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/8593 E., 2012/14841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/03/2011 tarih ve 2010/602-2011/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin davalı tarafından sigortalandığını, işyerinde oto tamiri yapılan aracın kafa rot ayar cihazının üstüne düşmesi sonucu hasar meydana geldiği, davalıya çekilen ihtara rağmen hasar bedelinin ödenmediği belirtilerek 6.000,00 TL hasar bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hasarın teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından hasarın teminat kapsamında kabul edilmesiyle davacının talebi yerinde görülerek 6.000,00 TL hasar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava İşyeri Güvencesi Yangın Sigorta Poliçesi'ne dayalı olup poliçenin sigorta teminatları başlığı altında kara taşıtları çarpmasının teminat kapsamına alındığı anlaşılmıştır. Ne var ki hasarın teminat dahilinde bulunması için dışarıdan kara taşıtının çarpması sonucu oluşması gerekmektedir.Somut olayda hasarın işyerinde tamir edilen aracın kayması neticesi oluştuğu dosya kapsamından anlaşılmış olup rot ayar cihazında bu şekilde meydana gelen hasarın teminat dışında kaldığının kabulü gerekir. Bu nedenle, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/8593, K. 2012/14841, 2 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama