Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8644 K.2011/12205

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 gün ve 2008/8-2008/443 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/10/2011 gün ve 2009/9386-2011/2396 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Kayseri Şubesi’nde 14.08.1997 tarihinde kredi mektuplu döviz tevdiat hesabı açtırdığını, müvekkilinin 1998 yılında Türkiye’ye gelişi sırasında çantası ile birlikte içindeki kredi mektubunun da kaybolduğunu, üçüncü şahısların davalı bankanın İstanbul Şubesi’nden hesabındaki parayı çekmiş olduğunu, davalı bankanın gerekli özeni göstermeden hesaptaki parayı üçüncü şahıslara ödediğini ileri sürerek, 51.743,14 DM’nin 02.12.1998 tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sahip olduğu hesabın karşılığında verilen kredi mektubunun Merkez Bankası Şubelerince ve yurt dışında kendileriyle özel anlaşma yapılan aracı bankalar tarafından üzerindeki kimliği bildiren ilgilisine ödeme yapılabilmesini sağlayan belge olduğunu, kredi mektuplarının üzerinde kaybedilmesi halinde yapılacak işlemlerin yazıldığını, davacının da pasaport ve kredi mektubunu sunması nedeniyle ödemenin yapıldığını, imzasını değiştirdiğini beyan ettiğini, ödemenin davacının çelişkili dilekçelerinden de anlaşılacağı üzere davacıya yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının açtırdığı döviz tevdiat hesabıyla ilgili belgeleri özenle saklamadığı ve kaybettiği, paranın usulsüz çekilmesinde %70 oranında asli kusurunun bulunduğu, davalı bankanın da %30 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.522,94 DM’nin faiziyle tahsiline dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.