KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/8792 E., 2011/11167 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
536 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İskenderun (Kapatılan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2006 gün ve 2005/297-2006/152 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.11.2007 gün ve 2006/11300 - 2007/14385 sayılı kararı aleyhinde davalı ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’ın eşi, ...’in annesi olan... ile ...’ın kızı ve ...’in kardeşi olan ...’in davalıların işleten, sürücü ve ZMSS-İMSS-Ferdi Koltuk sigortacısı olduğu araçta yolculuk yaptıkları sırada meydana gelen tek yanlı trafik kazası sonucunda vefat ettiklerini, olay nedeniyle büyük acılar çektiklerini, ölenlerin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek,
ölenlerden...’nın desteğinden mahrum kalan davacılardan ... için şimdilik 1.000,00 YTL maddi tazminatın tüm davalılardan, her bir davacı için 10.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan ... ve ...’ndan, her bir ölen için 4.000,00 YTL Ferdi Koltuk Sigortası teminatının davalılardan sigortadan temerrüt faiziyle tahsilini istemiş, 13.02.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle, destek tazminatı miktarını 8.337,00 YTL daha artırarak 9.337,00 YTL’nın temerrüt faiziyle tüm davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan sigorta vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalılardan ... vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı ise, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, her bir davacı için 10.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan sigorta dışındaki davalılardan temerrüt faiziyle tahsiline, ...’nın ölümüne dayalı olarak 9.337,00 YTL destek tazminatının tüm davalılardan temerrüt faiziyle tahsiline, davacı tarafın iki yakınının ölümüne dayalı olarak davalılardan sigortanın verdiği ferdi koltuk sigortası teminat miktarı olan 4.000,00 YTL’ndan toplam 8.000,00 YTL tazminatın davalı ... şirketinden temerrüt faiziyle tahsiline dair verilen karar, davalılar ... ve ...'nun temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Borçlar Kanunu'nun 53 ncü maddesi hükmüne göre hukuk hakimi kusurun varlığına karar verebilmek için ceza hukukunun mes’uliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun taktiri ve zararın miktarını tayin gibi hususlarda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, maddi olgularda ve ortaya konulan delillerde farklılık bulunmadığı ve hukuk yargılamasında kusur oranını etkileyecek yeni deliller ve olgular ileri sürülmediği taktirde hukuk hakiminin ceza mahkemesinde belirlenip kesinleşen kusur oranına itibar ederek karar vermesi mümkündür.
Somut olayda da mahkemece kusur oranının belirlenmesi yönünden bir bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve davalı sürücü tam kusurlu bulunmuştur. Aynı olay nedeniyle Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/127 E.- 2007/46 K. sayılı dosyasında yapılan bilirkişi incelemesinde ise, davalı ... 4/8, muris... Özdemir 1/8 ve plakası ve sürücüsü belli olmayan kamyon sürücüsü 3/8 oranında kusurlu bulunmuş ve mahkemece bu kusur oranlarına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve denetimli serbestlik kararı kesinleşmiştir.
O halde mahkemece kesinleşen ceza dosyasındaki kusur oranından daha az kusur oranına karar verilmemek üzere yeniden kusur değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Anılan nedenlerle kararın bozulması gerekirken onanması karşısında davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile belirtilen yönlerden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/8792, K. 2011/11167, 29 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama