Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8867 K.2012/15686

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2008/106-2011/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı Bilimli Çamaşır San. ve Tic. A.Ş. tarafından tescil olunan ve 2004 yılında yenilenen "Ödül Çamaşırları" markasını 2007 yılında devraldığını, daha önce dava dışı firmanın yetkili satıcısı durumanda bulunan davalının, uzun yıllar bu marka ürünleri sattıktan sonra, markanın tanınmışlığından ve dava dışı firmanın müşteri çevresinden yararlanmak amacıyla, kötü niyetli olarak markanın benzeri olan "...

Ödül Çamaşırları" ibaresini aynı sınıf emtiada marka olarak tescil ettirdiğini, ancak davalının hem davacı ürünlerinin ambalajının birebir aynısını kullanıp, hem de markasındaki ... ibaresini ambalaj üzerinde belirsiz şekilde göstermek suretiyle, markasını davacı markasına iltibas doğrucak şekilde kullanarak davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu, davalının kalitesiz üretimi nedeniyle davacı markasının itibarının da zedelendiğini ileri sürerek, davalının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin önlenmesine, markaya tecavüz nedeniyle 10.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat ile,

10.000 TL itibar tazminatının davalıdan tahsiline, davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat istemlerinden feragat etmiştir.

Davalı vekili,markaya tecavüzün önlenmesi ve hükümsüzlük davasının birlikte görülemeyeceğini, hükümsüzlük davasında TPE'nin de hasım gösterilmesi gerektiğini, marka tescil başvurusuna itiraz etmeyen davacının sonradan hükümsüzlük davası açamayacağını, davalının markasını tescilli marka hakkına istinaden kullandığını, markaların benzer olmadığını, davacının markayı devralmasının öğrenilmesinden sonra davacıya ait markanın kullanılmadığını, maddi ve manevi tazminat istemlerinin haksız ve ayrıca fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, davacının markasına iltibas yaratan davalı markasının hükümsüzlüğüne, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin men'ine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin fazlayı ilişkin kısmı ile feragat edilen maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, mahkeme ilamının hüküm fıkrasının 6.bendinde, alınması gereken 594,00 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 351,00 TL harcın talebi halinde davacıya iadesine karar verildiği halde, hüküm fıkrasının 9. bendinde iadesine karar verilen bu miktarın davalıdan tahsil olunacak giderlere dahil edilmesi doğru görülmemiş ve hükmün açıklanan nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.