KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/8900 E., 2011/13006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gölcük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2009 gün ve 2006/19-2009/92 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/04/2011 gün ve 2009/11893-2011/4568 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflara 1987 yılında Gökyapı İnşaat Taahhüt ve Sanayi Tic. Ltd. Şti. isimli bir şirket kurulduğunu, zamanla davalıların tutum ve davranışları yüzünden müvekkilinin şirket merkezine giremediğini, fiili olarak yönetimden uzaklaştırıldığını, şirketin yaptırdığı ve müvekkiline satılan dairenin eksik teslim edildiğini ileri sürerek müvekkilinin şirketteki ortaklığının feshine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şirketteki kâr payı ve binadaki eksikliklerin giderilmesi için 100.000.000 TL (100 YTL) tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, ortaklığın feshinin istenemeyeceğini, ortaklıktan çıkma talebinde bulunulabileceğini, davacının, satın aldığı dairenin parasını ödemediğini, öncelikle kendi üzerine düşen vecibeyi yerine getirmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/8900, K. 2011/13006, 13 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama