Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8929 K.2012/17008

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2009/156-2011/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçeleri ile sigortalı bulunan emtianın, davalıya ait olan araçla taşındığı sırada hasara uğradığını, hasar bedellerinin sigorta ettirenlere ödendiğini ileri sürerek, 30.995,45 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarı doğuran kazaya ilişkin olarak müvekkilince, işbu kazaya neden olan kişiye karşı dava açıldığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, dolayısıyla müvekkiline rücu edilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sevk ve idaresindeki araç ile karayolunda hatalı duraklama yaparak sebebiyet verdiği trafik kazasında, araç içindeki davacı tarafından sigortalanmış bulunan emtianın hasara uğradığı, hasar bedelinin sigortacı tarafından sigorta ettirenlere ödendiği, alt taşıyıcı konumunda bulunan davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, her ne kadar söz konusu kazadaki kusur durumuna ilişkin olarak açılan davanın bekletici mesele yapılması savunulmuş ise de, işbu davada verilecek kararın eldeki dosyayı etkilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 25.763,17 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.