Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/897 K.2012/7731

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/11/2010 tarih ve 2006/439-2010/2353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., müvekkili şirketin davalı ile hava yolu nakliye anlaşması yaptığını ve bu anlaşma uyarınca da İngiltere'deki firmadan malzemeleri sipariş ettiğini, davalı şirket tarafından malzemelerin 10.12.2005 tarihinde İstanbul'a geleceğinin bildirilmesine rağmen ancak 18.12.2005 günü İstanbul'da olabileceğinin bildirildiğini, maliyetler göze alındığında karayolu nakliyesinin, havayolu nakliye fiyatlarının yaklaşık 1/3'üne yapıldığını, malzemelerin hızlı gelmesini isteyen firmaların da üç kat daha fazla para ödeyip hava yolu nakliyesini tercih ettiklerini,

bu nedenle müvekkilinin havayolu nakliyesi ile karayolu nakliyesi arasındaki bedel farkı kadar maddi zarara uğraması nedeniyle şimdilik 1.250 TL'nın fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., dava konusu uyuşmazlığa konu taşıma işinde müvekkili şirketin acente sıfatı ile hareket ettiğini, taşıma işini Lufthansa Kargo firmasının yaptığını, müvekkilinin IATA acentesi olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davanın uluslararası hava yoluyla eşya taşıma ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, davalı şirketin IATA acentesi olup, IATA acentelerinin kendilerine yetki vermiş hava yolu işletmelerini temsilen hareket etmesi nedeniyle bu taşıma nedeniyle davalıya doğrudan dava açılamayacağı, gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı ... temyiz etmiştir.

Dava, havayolu taşımasından kaynaklandığı iddia olunan tazminatın tahsiline ilişkin olarak açılmıştır. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, davalının üst taşıyıcı olduğunu ileri sürerek navlun faturası ve diğer delillere dayanmış, davalı ise üst taşıyıcı olmadığını, dava dışı Lufthansa Kargo A.Ş.'nin acentesi olduğunu savunmuştur. Bu durumda ve dosya içerisindeki navlun faturasının davalı tarafından düzenlenmesi karşısında, mahkemece hava taşıması alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınarak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, hava taşıması alanında ne şekilde uzman olduğu anlaşılamayan, serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişiden alınan rapora göre, davalının acente olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.