Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8984 K.2013/12325

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2011 tarih ve 2010/91-2011/15 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen .11.06.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin telif hakkı sahibi olduğu ve FSEK kapsamında korunan Autocad 2007 adlı bilgisayar programının, davalılarca izin alınmadan iş yerindeki bilgisayarlarda kullanıldığını ileri sürerek, FSEK.'nun 68. maddesi uyarınca üç kat tazminat olarak şimdilik 7.100,00 TL.’nin, haksız eylem tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 77.832,00 TL.’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının telif hakkı sahibi olduğu bilgisayar programının, davalı şirkete ait iş yerindeki üç ayrı bilgisayara kopyalanarak ticari anlamda kullanıldığının ceza yargılamasında tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 76.832,00 TL maddi tazminatın, haksız eylemin tespiti tarihi olan 09.07.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, eser niteliğindeki bilgisayar programı üzerinde mali hak sahibi olan davacının FSEK'nun 68 nci maddesine dayalı olarak açtığı tazminat davası olup mahkemece, mali hak sahibinin izni olmadan dava konusu eserin davalı tarafından çoğaltılması nedeniyle belirlenen telif bedelinin üç katına hükmedilmiştir.

FSEK'nun tecavüzün ref'i davalarında genel hüküm olarak öngördüğü 66 ncı maddenin son fıkrasında açıkça mahkemenin eser sahibinin manevi ve mali haklarını, tecavüzün şumulunu, kusurun olup olmadığını varsa ağırlığını.... taktir ederek halin icabına göre tecavüzün ref'i için lüzumlu göreceği tedbirlerin tatbikine karar vereceği belirtilmiştir. FSEK'da düzenlenen ref davası, sadece tecavüzün giderilmesini değil, aynı zamanda mali ve manevi hakları da kapsar. Bu nedenle de Yasa'nın 66 ve 68 nci maddelerine göre tecavüze uğrayan, emsal veya rayiç bedelin “en çok üç kat” fazlasını isteyebilirse de ödenecek bedel bu sınır içinde mahkemece tecavüzün şumulu ve kusurun derecesi gözetilerek tesbit olunur (Ünal Tekinalp, Fikri Mülkiyet Hukuku, 2012 Basım, sh. 311-319).

Somut olayda, mahkemece dava konusu eylemin özellikleri gözönüne alınarak bu yönde bir değerlendirme yapılması gerekirken üç kat fazlanın talep edilmesi nedeniyle hiçbir değerlendirme yapılmaksızın üç kat fazlaya hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki davanın tazminat davası olduğu gözetildiğinde özel Yasa'sında hüküm olmaması halinde dahi BK'nun 42-43 ncü maddeleri gereğince hakim tazminat miktarını belirleyeceğinden ortak kusur dikkate alınabilir.

Mahkemece, bu konuda değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle kararın bu yönden bozulması görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 13.06.2013