Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8990 K.2012/15485

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2011 tarih ve 2011/44-2011/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin münhasır lisans sahibi olduğu “Converse”, “Converse All Star” markalarının TPE’de tescilli olduğunu, markanın, tanınmış bir marka olduğunu, davalının işyerinde bu markayı taşıyan taklit spor ayakkabıları sattığını hakkında, İzmir 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi’nce markaya tecavüz suçundan mahkûmiyet kararı verildiğini ileri sürerek 3.000,00 TL manevi tazminata el koyma tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, el konulan ürünlerin taklit olduğunu bilmediğini, kendisinin değil yanında çalışan akrabası tarafından dava dışı üçüncü kişiden satın alındığını, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak davanını reddini istemiştir

Davacı marka sahibi ve lisans sahibinin manevi tazminat isteme hakkı bulunduğu, manevi tazminatın, BK 49. madde ilkeleri çerçevesinde belirlendiği gerekçesiyle davalının markaya tecavüz oluşturan eyleminin niteliği, boyutları, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, marka hakkına tecavüz nedeniyle manevi tazminata ilişkin olarak açılmıştır. Yukarıda yapılan özetle de anlaşılacağı üzere davalının belirtilen eylemi nedeniyle hakkında ceza davası açıldığı ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK'nun 53. maddesi uyarınca, mahkumiyet ve maddi vaka tespiti yapan beraat kararları hukuk hakimini bağlayacağından, mahkemece raporu hükme esas alınan ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenip, buna göre davalının hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.