Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9186 K.2013/13349

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2010 tarih ve 2008/381-2010/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ...A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin uzun yıllar Almanya’da çalışarak biriktirdikleri parayı yatırıma dönüştürmek amacıyla T.

İmar Bankası T.A.Ş. ne yatırdıklarını, kendilerine banka tarafından 1 adet hesap cüzdanı verildiğini, davalı bankanın yönetiminin 03/09/2003 tarihinde ...’na devredildiğini, müvekkillerine verilen hesap cüzdanının üzerine Off Shore yazılarak yatırılan paranın ayrı bir bankaya gönderilmesinin müvekkillerinin talimatı dışında gerçekleştiğini, müvekkillerinin parasının davalı ... hesabına yatırıldığı gerekçesi ile ödenmediğini, davalı ...’ın İmar Bankası T.A.Ş. nin yönetim kurulu üyesi ve Off Shore Ltd’nin hakim ortağı olması sebebi ile zarardan İmar Bankası T.A.Ş ile birlikte 1. derecede sorumlu olduğunu,

müvekkillerinin sadece İmar Bankasına para yatırdığını, davalı BDDK’nın bankayı gereği gibi denetleyemediği, davalı ...’ın bankanın batmasına ve usulsüz işlemlerine göz yumduğu için sorumlu olduğu, ...’nin ise bu hesapları sigorta eden olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek 53.367,34 TL’nin davalılardan tahsili ile Off Shore Ltd’nin malı olmadığı, buradan para tahsil etme imkanının bulunmadığına, müvekkillerinin parasının bu bankaya aktarılmadığının ve İmar Bankası’na yatırıldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili; müvekkili hakkında İstanbul 2. ATM ‘nin 2004/132E dosyasında verilen 08/06/2005 tarihli iflas kararın 20/04/2006 tarihinde kesinleştiğini, davacıların iflas masasına yaptıkları alacak kayıt taleplerinin, iflas idaresince reddedildiğini, bu nedenle davacıların alacak davası değil iflas idaresi kararına karşı kayıt kabul davası açması gerektiğini, bunun bir dava şartı olduğunu, davacıların İmar Bank Off Shore Ltd nezdinde hesap açtırdığını, müvekkili ile Off Shore Ltd’nin fiilen ve hukuken ayrı tüzel kişilikler olduğu için müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacıların isteyerek ve bilerek kendi hür iradeleri ile İmar Bank Off Shore Ltd’ye yatırmış oldukları parayı müvekkilinden isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı BDDK vekili; müvekkili aleyhine denetim ve gözetim faaliyetleri gereği gibi yerine getirmediğinden bahisle hizmet kusuruna dayanılarak açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, müvekkilinin Off Shore mudilerine karşı sorumluluk gerektirecek akdi, kanuni veya hukuki bir ilişkinin içinde bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davada Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir

Diğer davalılar ... ve Off Shore Ltd davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin BDDK tarafından atanmış bir kamu görevlisi olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkilinin davacıların zararı oluşmasında kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davaya konu edilen işlemin, idare tarafından ihdas edilen bir işlem olması sebebiyle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, tasarruf mevduatı niteliği bulunmayan Off Shore hesap bedellerinin ...’den talep edilemeyeceğini, bu nedenle ...’ye husumet yöneltilemeyeceğinin savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...’nin dava konusu paranın ödenmemesine neden teşkil eden idari işleminin yerinde olup olmadığının görülme yerinin idari yargı olduğu, yine davalı BDDK aleyhine hizmet kusuruna dayalı olarak açılan alacak davasının tam yargı davası olarak idari yargıda görülmesi gerektiği, davalı ...’ın müflis bankanın faaliyette olduğu sırada hakim ortağı ve yönetim kurulu üyesi olmasının sorumluluğunu gerektirir nitelikte olmadığı, davalı ...’ın BDDK tarafından atanan bir kamu görevlisi olduğu ve görevinden dolayı kendisine husumet yöneltilemeyeceği, davalı ...

TAŞ iflas idaresi yönünden ise; davacıların dava konusu ettikleri alacak yönünden iflas idaresince verilen red kararına karşı süresinde masaya kayıt ve kabul davası açmadıkları, davalı ...

Ltd’den para tahsil edilmesinin mümkün bulunmadığının tespiti talebinin eda niteliğinde bulunmadığı gerekçeleri ile davalılar BDDK ve ... aleyhine açıllan davanın yargı yolu yanlışlığı sebebi ile reddine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davaların pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın süresinde masaya kayıt ve kabul için talepte bulunulmadığından reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise bu davalıya eda davası açılması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili ve davalı ...A.Ş. vekili; kararı ayrı ayrı temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...A.Ş. İflas İdaresi vekilinin tüm, davacılar vekilinin (2) ve (3) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkilinin parasını gerçekte davalı ...A.Ş’ne yatırdığını, bu bankanın çalışanlarının paranın başka bankaya yatırıldığını açıklamadıklarını, logolar dahil off-shore bankasıyla aynı banka gibi davrandığını, yönetim ve faaliyetleri dikkate alındığında off-shore bankasının paravan amaçlı kurulduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin meydana gelen zararından sorumlu olduğunu, davalı ...’ın ise, bu bankanın yöneticisi bulunduğunu, TTK’nun 336. maddesi uyarınca sorumluluğunun olduğunu ileri sürmüştür.

Ayrıca, aralarında davalı ...’ın da bulunduğu davalı ... A.Ş’nin yöneticileri hakkında davalı ... Bank Off Shore Limited’e aktarılmayan paralarla ilgili olarak dolandırıcılık yaptıkları iddiasıyla İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/10 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığını ve bu davanın derdest olduğunu bildirmiştir.

Davacı ve davacı durumundaki diğer mudilerin iradesinin fesada uğratıldığının veya benzer bir eylemin tespit edilerek davalı ... ile diğer davalı ... yöneticileri hakkında verilebilecek olası bir mahkumiyet kararının, eldeki bu davayı etkileyebileceği açıktır.

Bu durum karşısında, davalı ... ile davalı ... A.Ş’nin diğer yöneticileri hakkında açılan kamu davasının akıbetinin araştırılması, sonucunun beklenmesi, mahkumiyet kararı çıkması halinde bu kararın hukuki sonuçlarının 818 sayılı Mülga B.K.nun 53 ncü maddesi çerçevesinde değerlendirilmek suretiyle, aynı Yasanın 41 ve TTK.nun 321/son maddeleri uyarınca ...’ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacıların, Müflis T.İmar Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi’ne yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece bu davalı aleyhine kayıt kabul davasının süresinde açılmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir;ancak İ.İ.K.’nun 235/1 maddesi gereğince alacaklı bu davayı şayet İ.İ.K.’nun 223/3 maddesindeki yükümlülüğü yerine getirmiş ise red kararının tebliğinden itibaren,yerine getirmemiş ise sıra cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içinde açması gerekir.

İ.İ.K.’nun 223/3 maddesine göre ise,iflas masasına müracaat eden alacaklılar, tebligata elverişli adres göstermek ve Adalet Bakanlığı’nca çıkarılacak tarifede gösterilecek yazı ve tebligat masrafları için avans vermek suretiyle iflas idaresince alınacak kararların kendilerine tebliğini isteyebilirler. Bu muameleyi yaptırmış alacaklılar hakkında kanun yolları kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Mahkemece, davacıların İ.İ.K.’nun 223/3 maddesindeki lazımeyi yerine getirip getirmedikleri,kararın kendilerine usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği araştırılmamış, bu husus kararın gerekçesinde tartışılmamıştır. Mahkemece, sıra cetvelinin Yeni Şafak Gazetesi’nde 22/10/2008 tarihinde ve Ticaret Sicil Gazetesi’nde 24/10/2008 tarihinde tebliğ edildiği gerekçeli kararda belirtilmiş ise de davanın 30/06/2008 tarihinde açıldığı göz önüne

alındığında, ilan tarihlerine göre davanın süresinde açılmadığını kabul etmek de mümkün olmamaktadır. Bu durumda mahkemece İ.İ.K.’nun 223/3 maddesi gereğince inceleme yapılmak, usulünce tebligat yapılmadığı takdirde ise sıra cetvelinin ilan tarihine göre davanın süresinde açıldığının kabul edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.