Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/93 K.2012/6827

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2007/477-2010/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.12.1999 tarihinde T.İmar Bankası TAŞ hesabından gecelik repoda tutulmak şartıyla Kadıköy Egebank Şubesine EFT yaptırdığını, bu olaydan 10-15 gün sonra Egebank TAŞ ye BDDK tarafından el konulduğunu, müvekkilinin bilahare Egebank Kadıköy şubesinden hesabındaki parasını almak istediğinde kendisine parasının off shore hesabında olduğunun ve iade edilemeyeceğinin söylendiğini, off shore için bir talimat vermediğini, Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde 2001/949 esas sayılı davanın açıldığını ve 60.000 TL'nin değişen yıllık avans faiziyle iadesine karar verildiğini,

kararın icraya konulduğunu ve tahsil edildiğini fakat bu tahsilatın müvekkilinin zararını karşılamadığını, 2001 yılında açılan davanın tahsilatının 2007 yılında yapılabildiğini ileri sürerek, munzam zararından 8.000 TL'nin 07.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek gecelik, değişen ve en yüksek repo faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili TMSF ile Egebank Off Shore Ltd'nin farklı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, başka bir tüzel kişilik nezdindeki alacak ile iddia edilen munzam zarardan dolayı TMSF ye husumet tevcih edilmeyeceğini, kesin hükme konu olan alacağın Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/949 esas 2005/151 karar sayılı ilamına istinaden Üsküdar 1. İcra Müdürlüğünün 2005/4374 esas sayılı dosyası ile yapılan takip neticesinde ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; B.K.'nun 105. maddesinde düzenlenen munzam zararın, dava tarihinde tahsil edilmesi gereken ile tahsilat arasında faizle karşılanamayan zarar niteliğinde olduğundan bileşik faiz uygulanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.