Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9529 K.2011/10218

Taraflar arasında görülen davada Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2010 tarih ve 2010/540-2010/540 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçlu hakkında ödenmeyen faturaların tahsili için başlattıkları takibe yapılan itirazın iptal edildiğini, borçlunun mal kaçırma ihtimali olduğunu ileri sürerek, 7.011,28 TL borca yeter miktarda taşınır taşınmaz malları ile 3. şahıslarda bulunan hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini istemiştir.

Mahkemece, itirazın iptaline ilişkin kararın aslı ya da tasdikli sureti olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati haciz kararı verilmesi isteğine ilişkindir.

2004 Sayılı İİK’nun 257. maddesinde ihtiyati haczin şartları sıralanmıştır. Buna göre rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Somut olayda ihtiyati haciz talep eden alacaklının borçlu hakkında başlattığı takibe yapılan itirazın iptali davası sonunda Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16/09/2010 tarihli kararıyla itirazın iptaline karar verildiği, mahkemenin kısa kararının alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olduğu ve İİK’nun 257.maddesinde aranan şartlar gerçekleştiğinden ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddine dair yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.