Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9534 K.2012/15402

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/04/2011 tarih ve 2007/902-2011/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sigorta şirketi tarafından 11/03/2007-11/03/2008 tarihleri arasında Eko Sağlığım Platin Poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe hükümlerine göre yatarak tedavi masraflarının limitsiz olarak teminat altına alındığını, müvekkilinin mesane tümörü hastalığı nedeniyle Alman Hastanesinde yapılan ameliyat ve tedavisinin karşılığının bir kısmının davalı tarafından ödendiğini, 37.629,76 TL'nın müvekkili tarafından ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, ödenmeyen 37.629,76 TL'nın ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçede anlaşmalı kurum ağı dışında yapılan tedavi harcamalarının müvekkili sigorta şirketi yönünden yatarak tedaviler için yıllık 10.000,00 TL üst limitle, fatura bedelinin % 60’ı ile sınırlandırıldığını, davacının anlaşmalı olmayan hastanede tedavi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ameliyatının/tedavisinin poliçede anlaşma harici sağlık kurumu olarak gösterilen Alman Hastanesinde gerçekleştirildiği, poliçe özel şartlarında anlaşmalı kurum dışında yapılan yatarak tedavi masraflarının % 60'ının ve yıllık 10.000,00 TL üst limitle davalı sigorta şirketi tarafından karşılanacağının düzenlendiği, davalının yükümlülüğünde bulunan ödemeyi yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.