Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9545 K.2012/11770

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2011 tarih ve 2009/500-2011/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 27.05.2009 tarihinde müvekkilinin banliyö trenine bineceği sırada trenin kapıları açık halde hareket etmesi neticesinde müvekkilinin tren ile peron arasına düşerek iki bacağını diz hizasından kaybettiğini belirterek 300.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın davacının kusuru ile meydana geldiğini, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olay sebebiyle davacının vücut genel çalışma gücünden %86 oranında kaybettiği, davalının tren ile yolcu taşırken üzerine düşen sorumluluğu tam olarak yerine getirmediği, kaza sonrası iki bacağını kaybederek sakat kalan davacının manevi yıkıma uğrayacağının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.