Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9581 K.2011/12335

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 gün ve 2008/99-2008/362 sayılı kararı onayan Daire’nin 31.01.2011 gün ve 2009/8062 - 2011/946 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, “ Referans + şekil” markasının 16, 38 ve 41. sınıflarda müvekkili adına tescilli olduğunu ve 2003 yılından bu yana tescilli ticaret unvanının ayrıcı unsuru olarak kullanıldığını, davalının “Referans” ismiyle gazete yayımladığını, keşide edilen tüm ihtarlara rağmen marka hakkına ve ticaret unvana yaptığı tecavüzü sonlandırmadığını ileri sürerek, eylemin marka hakkı ile ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, “Referans” adıyla yayımlanan gazetenin “www.referansgazetesi.com” alan adlı internet sitesi dahil olmak üzere yayınının durdurulmasına, haksız rekabet ve markaya yönelik tecavüzün men ve ref'in karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kullanımının Basın Kanunun 9/son maddesi kapsamında hukuka uygun olduğunu, müvekkilinin markayı uzun süre kullanarak yoğun emek ve reklam faaliyeti sonucu ayırt edicilik ve tanınmışlık sağlayarak önceye dayalı kullanım hakkına sahip olduğunu, markaların yazım şekli ve kullanım alanları dikkate alındığında karıştırma ihtimali bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.