Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9630 K.2012/16973

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2011 tarih ve 2009/398-2011/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili idarenin isminin, kuruluş kanunundan kaynaklandığını, ambleminin ise Türk Bayrağı Kanunu ve Türk Bayrağı Tüzüğü ile yönetmelik gereğince 2006 yılında tescil edildiğini, davalı kooperatifin “Büyükşehir” ifadesini kullanarak ve müvekkiline ait tanıtıcı bayrağı logo olarak kullandığını ayrıca ticaret unvanı ve marka olarak tescil ettirdiğini, bu durumun karışıklığa yol açtığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, davalının ticaret unvanında yer alan “Büyükşehir” ibaresinin terkinine ve davalının logosunun kullanımının men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı markalarının benzer olduğu, karışma ihtimali yarattığı, davalının ticaret unvanında “Büyükşehir” ibaresinin kullanılmasının hukuken mümkün olmadığı, davacının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 8/3 hükmüne göre öncelik hakkına sahip olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüyle davalının ticaret unvanında yer alan “Büyükşehir” ibaresinin terkinine ve davalı adına tescilli 2008/44008 sayılı markanın “Büyükşehir” ibaresi yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu markada yer alan “Büyükşehir” ibaresinin esasen 556 Sayılı KHK’nin 7/1-f maddesi anlamında yanıltıcı nitelikte bulunmasına ve her ne kadar mahkemece dava konusu markanın kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru değilse de temyiz edenin sıfatı itibari ile bu hususun bozma nedeni olarak sayılamayacak bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.