KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/9678 E., 2012/18033 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2012
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
843 kelime·4 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2009/98-2010/593 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... Türk Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 02.07.2008 tarihinde davalı Okyay Turizm Taş. ve Nak. İşl. San. Tic. Ltd. Şti.'nin maliki, Side Tur. Taş. Tic. San. Ltd. Şti'nin işleteni olduğu ve davalı ... Türk Sigorta A.Ş.'ne zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi, zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi ve İMS teminatı kapsamlı Kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan otobüsün davadışı Pegas Ltd.
Şti. 'nin getirmiş olduğu turistleri havalanına götürdüğü sırasında davalı Naktaş Lojistik Hiz. Tur. Taş. Tic.
A.Ş.'ne ait olan ve diğer davalı ...Ş.'ne Zorumlu Mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan kamyon ile çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında yararlanan turistlerin tedavi giderleri, ve ölen tur rehberinin cenazesi ve cenazenin nakli için müvekkilinin 83.216,89 USD ödemede bulunduğunu belirterek bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş., Naktaş Lojistik Hizm. Tur. Taş. Tic. A.Ş. ve Aksigorta A.Ş. vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Diğer davalılar Okyay Turizm Taş. ve Nak. İşl. San. Tic. Ltd. Şti. ve Side Turizm Taş. Tic. San. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kazanın meydana gelmesinde otobüs sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, ceza yargılamasında da kamyon sürücüsünün kusursuz bulunarak beraatine karar verildiği, davacı şirketin dava dışı LDM Lıga Of Defence- Medical Assistance Ltd. Şti. ile arasındaki 30.04.2008 tarihli sözleşme gereğince yararlanan turistlerin tedavi masrafları ile ölen turistin cenaze nakil giderleri olarak 90.988,88 TL ödeme yaptığı, bu ödemeyi kazanın meydana gelmesinde tam
kusurlu olan otobüsün işleteni ve sahibi olan davalı Okyay Turizm Taş. ve Nak. İşl. San. Tic. Ltd. Şti. ile otobüsün sigortacısı davalı ... Türk Sig. A.Ş.'den talep edebileceği, talep edilen miktarın poliçe teminat limitleri dahilinde olduğunu, davalı Side
Tur. Taş. Tic. San. Ltd. Şti'nin işleten sıfatı ile sözleşmesel sorumluluğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davalılar Ak Sigorta A.Ş., Naktaş Lojistik Hiz. Tur. Taş. Tic. A.Ş. ve Side Tur Taş. Tic. San. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile 90.988,88 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... Türk Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak, davacının dava dilekçesinde ticari faiz talebinde bulunmasına ve uyuşmazlığın yolcu taşımasından kaynaklanmış olmasına göre mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Yine, davalı Side Tur. Taş. Tic. San. Ltd. Şti. yönünden, kaza tespit tutanağı getirtilerek ve dosya içerisinde yer alan 02.07.2008 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında tanık sıfatıyla beyanda bulunan Ali Eren Adanır'ın davalı Side Tur. Taş. Tic. San. Ltd. Şti'nin taşıyıcı firma olduğuna yönelik beyanları değerlendirilerek adı geçen davalının işleten sıfatının bulunup bulunmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3-Katılma yoluyla davalı ... Türk Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı ... şirketinin ZMS (trafik) sigortası, otobüs zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası, zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası ve İMS teminatı kapsamlı kasko sigortası kapsamında sorumlu olduğu belirtilmiş ise de, hangi sigorta poliçesi kapsamında ne miktarda sorumlu olduğunun ayrı ayrı ve sıralı şekilde gösterilmediği anlaşılmaktadır.
Yine, tedavi giderine ilişkin olarak karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1. maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.
Tüm bu açıklamalar ışığında, davalı ... şirketinin hangi sigorta poliçesi kapsamında ne miktarda sorumlu olacağı ayrı ayrı ve sıralı şekilde belirlenerek, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1. maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının, usulü kazanılmış haklar durumu da nazara alınarak, mahkemece değerlendirilmesi gerekmekte olup, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/9678, K. 2012/18033, 13 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama