Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9776 K.2012/15660

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2010/196-2011/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABD başta olmak üzere dünyanın pek çok ülkesinde tescilli, kendine özgü ve yüksek ayırım gücüne sahip, sepet figürlü “Edible Arrangements” ibareli markasının bulunduğunu, söz konusu markanın Türkiye’de de tescili için davalı kuruma yaptıkları başvurunun, 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, yaptıkları itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkiline ait markanın ayırt edicilik kazandığını ve marka olabilme vasfına sahip olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvurunun dünyanın pek ülkesinde tescilli olduğu ve 29. sınıfta yer alan işlenmiş meyveler ve salatalar bakımından doğrudan vasıf bildirici nitelikte olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2010-M-3793 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.