Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9822 K.2012/17915

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/04/2011 tarih ve 2009/165-2011/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ... plakalı aracına Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası kapsamında müvekkiline sigorta ettirdiğini, sigortalı servis otobüsünün 13/12/2006 tarihinde ...'un sevk ve idaresinde iken ... plakalı araca çarptığını, ölümlü, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, bu kazada sigortalı ... plakalı servis otobüsünün 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 5. maddesinde belirtilen ve Bakanlıktan alınması zorunlu yetki belgesinin bulunmadığını, yetki belgesi olmadığı halde yolcu taşımacılığı yaptığını, güzergah izin belgesi ve özel servis çalışma ruhsatının da bulunmadığını,

böylece davalı şirketin karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası genel şartlarının A.7/III-c bendini ihlal ettiğini, müvekkilinin kaza nedeni ile ferdi kaza sigortası poliçesi ve limiti kapsamında toplam 211.000,00 TL tazminat ödediğini ileri sürerek tazminat alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın üzerinden iki yıldan fazla süre geçtiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin ilgili yönetmeliğin ikinci maddesi uyarınca bakanlıktan yetki belgesi almasının zorunlu olmadığını, Adana ilinde S plakalı taşıtlara tahsisli ve tahditli plaka kapsamında olması sebebi ile yetki belgesi verilmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın rücuen tazminat davası olduğu, davacı şirketin kendi sigortalısına karşı rücu hakkını kullanabilmesi için olayda karayolu taşıma kanun ve sigorta genel şartlarında öngörülen rücu şartlarının mevcut olması gerektiği, davacının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlar A-7/c bendine göre taşımacının yetki belgesinde kayıtlı olmayan taşıtlarla yapılan taşımalar sonucu kaza olduğunu iddia ederek dava açtığı, dava konusu ... plakalı otobüs davalı şirkete ait olup,

servis amaçlı kullanılan aracın otobüs vasfında ve 27 yolcu kapasiteli olduğu, yolcu taşımaya ruhsatlı olup S plakalı taşıtın personel, öğrenci taşımacılığı yapmaya tahsisli ve tahditli plaka kapsamına girdiği, S plakalı taşıtların servis hizmetine tahsisli olması nedeni ile ayrıca yetki belgesi olmadan servis yapabilmesi mümkün olduğu, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 2. maddesi uyarınca Adana Valiliğince çıkarılan Y yönergesine ilişkin yönetmeliğin 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girdiği, kaza tarihinde sigorta konusu araç servis aracı olduğundan Adana Büyükşehir Belediyesinden servise uygunluk belgesi aldığı,

kaza tarihi itibariyle alacağı başka bir yetki belgesi olmadığı, somut olayda davacının rücu koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalıya ait araç için Adana Belediyesi tarafından Servis Aracı Uygunluk Belgesi düzenlenmiş olmasına, ayrıca İl Trafik Komisyonu Başkanlığı'nın 02.04.2003 gün ve 2003/02 sayılı kararlarına göre servis araçlarının tüm güzergahları kullanabilmelerine ve Adana Valiliği (Y) yetki belgesi yönergesinin kaza tarihinden sonra 01.01.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.