Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9968 K.2012/16225

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.02.2011 tarih ve 2010/331-2011/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesine açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğinin 09.06.2009 tarihinde karara şerh edildiğini iddia ederek Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinin 22 0 360/07 numaralı Gıyabi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının usulüne uygun olarak müvekkiline tebliğ edilmediğini, bu nedenle savunma haklarının kısıtlandığını, kararın gerekçeden yoksun olması nedeni ile Türk Kamu Düzenine aykırı olduğunu, davacının müvekkili şirketin ortağı olup verilen kararın TTK'nun 329 ve 405. maddelerine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; söz konusu mahkemenin gıyapta verdiği tenfize konu kararın, usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edilmediği, MÖHUK.'nun 50. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan söz edilemeyeceği, kesinleşmenin dava ön şartı olup kesinleşmeyen ilamlara karşın tenfiz istenemeyeceği, doğrudan posta yolu ile tebliğ yoluna gidilmesinin, davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi esasen MÖHUK.'nun 54/c maddesi gereğince kamu düzenine de aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.