Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10019 K.2012/14239

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 gün ve 2006/518-2009/977 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/04/2012 gün ve 2010/10368-2012/5801 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı şirket ile düzenlediği sözleşme gereğince Almanya veya Slovakya’dan İstanbul’a 01.01.2006 – 31.12.2006 tarihleri arasında yük taşınması hususunda anlaşmaya vardığını, bu anlaşma uyarınca müvekkili şirketin, dava dışı TOPFİT firmasından aldığı nakliye işini davalıya verdiğini ve böylelikle emtianın davalı şirket aracılığıyla, alıcı TOPFİT firmasına İstanbul’da teslim edilmeye başlandığını, ancak sözleşme süresi içerisinde davalının, müvekkil şirketi saf dışı bırakarak doğrudan TOPFİT firmasıyla anlaşma yaptığını, bunun sonucu olarak da müvekkilinin 19.216 TL kâr mahrumiyetine uğradığını ileri sürerek,

haksız rekabetin men’ine, 19.216 TL maddi ve 1.000 TL manevi zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle, toplam 41.812,87 TL müspet zararlarının dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dava dışı Topfit firmasıyla kurulan ticari ilişki sonrasında, yükün davalı tarafından davacı aracı kılınmaksızın taşınması şeklinde gerçekleşen eylemde davacının davalı tarafın sözleşmeyi haksız feshi nedeniyle 8 aylık süre ile kar mahkumiyetine uğradığı, manevi tazminat talebinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 41.812,87 TL tazminattan 19.216 TL'sinin dava tarihinden, geri kalanının 21.12.2009 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, aşan istemlerin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, taşıma sözleşmesinin haksız feshinden kaynaklanan kar mahrumiyeti ile manevi tazminatın tahsiline ilişkindir.

Davacının, dava dışı firmayla 20.12.2005 tarihinde taşıma sözleşmesi imzaladığı, 01.01.2006-31.12.2006 tarihlerini kapsayan bu sözleşme ile firmanın yurt dışındaki iki ayrı noktadan Türkiye’ye getirilecek eşyanın taşınması işini üstlendiği, davacı ile davalı firma arasında yapılan sözleşmelerle taşıma işinin ifasının davalıya bırakıldığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraf defterleri üzerinde yapılan incelemeden 09.01.2006-26.04.2006 tarihleri arasında davalının taşıma hizmetini gereği gibi ifa ettiği,

davacıya fatura kestiği, davacının da dava dışı asıl taşıtana faturalar düzenlediği, bu dönem itibariyle akdin ifa edildiği tespit edilmiş, daha sonra davalının, davacının akidi dava dışı firmanın Nisan, Mayıs ve Ağustos ayındaki taşımalarını bizzat doğrudan yaptığı anlaşılmıştır. Yapılan yargılamadan davalının akdi haksız şekilde feshettiği ortaya çıkmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bu haksız feshi nedeniyle uğradığı kar mahrumiyetinin tespiti noktasında toplanmaktadır. Mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda akdin sorunsuz şekilde ifa edildiği ilk 4 aylık dönem verileri esas alınarak geriye kalan 8 aylık dönemi itibariyle hesaplama yapılmıştır.

Ancak, bilirkişi raporunda kar mahrumiyetinin tespitine ilişkin yaklaşım doğru olmadığı gibi sorunsuz olan dönemi de kapsar şekilde bir yıl üzerinden hesaplama yapılması da yanlış olmuştur. Akdin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiği sabit olup, bu feshin yapıldığı tarihten sözleşmenin sonuna kadar davacının kar mahrumiyeti talep edebileceği gerekçesi yerinde değildir.

Somut olayda davacı, kendisinin üstlendiği taşıma edimini davalıya yaptırmakta ve bu taşımadan komisyon almaktadır. Davacı, her halükarda akdin haksız feshinden sonraki dönem itibariyle davalının 2006 yılı Ağustos ayına kadar bizzat akidine yaptığı taşımalardan dolayı kar mahrumiyeti talep edebilecektir.

Ayrıca, aynı veya benzer nitelikteki taşıma sözleşmesi yapabilmesi için gerekli makul süre belirlenip, şayet makul süre Ağustos ayını aşması halinde aşan süre itibariyle de kar mahrumiyetini talep etmesi mümkün olacaktır.

Bu durum karşısında, uzman bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı tarafından Nisan-Ağustos ayları itibariyle yapılan taşımalar dolayısıyla kar mahrumiyetinin tespit edilmesi, ayrıca sözleşmeyle üstlenilen taşıma işinin niteliği ve diğer koşullar dikkate alınarak, akdin haksız feshi sonrasında davacının aynı veya benzer nitelikte bir sözleşmeyi başkasıyla yapabileceği makul sürenin belirlenmesi, şayet tespit edilen bu sürenin Ağustos ayını aşması halinde ayrıca bakiye süre itibariyle kar mahrumiyetinin belirlenmesi, bu dönem itibariyle davacının yapması gerekli olup da yapmadığı, tasarruf ettiği giderlerin düşülmesi,

sonucuna göre davacının toplam talep edebileceği kar mahrumiyetinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu gerekçelerle bozulması gerekirken yazılı şekilde bozulması yerinde olmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.04.2012 Tarih ve 2010/10368 Esas, 2012/5801 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.