Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10250 K.2012/15125

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.04.2010 gün ve 2009/232-2010/99 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.03.2012 gün ve 2011/12567-2012/3627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “TUNATOURS” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu ancak davalı TPE’nin diğer davalıya ait “TUNA” markasını dayanak göstererek 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince başvuruyu kısmen reddettiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun 2009-M-3032 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının başvuru konusu markası ile redde dayanak teşkil eden markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu ve 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında tescil engelinin bulunduğu gerekçesiyle davalı Tuna Çelik A.Ş. hakkında açılan davanın husumet yönünden, diğer davalı hakkında açılan davanın ise esastan reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.