Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10298 K.2012/13428

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2010 tarih ve 2008/6-2010/611 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ile en uygun inşaat yüklenicisini bulmak hususunda yapılan sözleşme uyarınca müvekkilinin üstlendiği işi yapmasına rağmen davalının tellallık ücretini ödemediğini, bu nedenle Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesine fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla 10.000 TL ücretin tahsili için açılan davanın kabul edilerek onandığını, anılan dava dosyasında komisyon bedeli olarak 65.482,60 TL belirlendiğini ancak ıslah edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 55.480 TL’nin sözleşme tarihi 15.07.2005 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ticari iş tellallığı nedeniyle TTK’nun 106. maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinden sonra işbu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki akdi ilişkinin kabul edildiği, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen davada bilirkişi raporunda 65.482,60 TL tellallık ücretinin belirlendiğini, ancak TTK’nun 106. maddesinde ticari tellallıktan kaynaklanan ücret alacağının 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, ücretin Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesine açılan ilk dava tarihi olan 14.06.2006 tarihinde muaccel olduğu kabul edilse dahi 14.06.2007 tarihinde zamanaşımı süresi dolduktan sonra işbu davanın 14.01.2008 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.