Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10369 K.2012/16004

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2009 gün ve 2009/255-2009/632 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/03/2012 gün ve 2010/4233-2012/4245 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin şehirlerarası taşıma ve bilet satış işi yaptığını, davalının ise şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan otobüs firması olduğunu, taraflar arasında düzenlenen 27 Nisan 2007 tarihli acentelik sözleşmesine göre bilet satışlarından % 15 komisyon almasının kararlaştırıldığını, müvekkilinin 01/05/2007 tarihinde acentelik hizmeti vermeye başladığını, bu hizmetin davalının sözleşmeyi haklı bir neden olmaksızın tek taraflı feshettiği 25.03.2009 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini,

davalının sözleşmeyi haksız feshetmesi nedeniyle yaklaşık aylık 57.000,00 TL'den 2.053.000,00 TL kar mahrumiyetine uğradıklarını ileri sürerek, haksız fesih nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL tazminatın fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiş, karşı davada ise, 27/04/2007 tarihinden, acentelik sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar, fazla kesinti nedeniyle müvekkilinin davacıdan 429.761,9 TL alacaklı olduğunu iddia ederek, fazla komisyon ücretlerinin kesilme tarihlerine göre reeskont faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl ve karşı davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4233 E, 2012/4245 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.