KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/10377 E., 2012/15816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 gün ve 2008/385-2010/516 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/04/2012 gün ve 2010/16314-2012/6683 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Konya Şubesindeki hesabından 13.09.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden EFT işlemi gerçekleştirilerek parasının başka hesaba aktarıldığını, müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek 19.000,00 TL'nin bankalar arası işlemlerde uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zararın davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, EFT işleminin yapılmasında davacının kusurunun bulunmadığı, asıl kusur ve sorumluluğun davalı bankada olduğu, davalı bankanın güvenlik tedbirleri yönünden eksiklikleri ve kendi zilyedinde bulunan paranın hesap sahibi dışındaki kişiler tarafından ulaşılmasını önleyecek tüm tedbirleri almadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 24.04.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/10377, K. 2012/15816, 11 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama