Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10406 K.2013/10328

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 tarih ve 2009/331-2012/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait TPE nezdinde tescili masa tasarımının aynısını davalılardan Ateş Neon Reklamcılık Elektrik Elektronik ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin ürettiği, davalılardan Burgaz Rakı Alkollü İçkiler San Tic A.Ş'nin de temin edip, diğer davalı ...Ş.'nin kullanımına sunarak müvekkili tasarımına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakların saklı kalması kaydı ile şimdilik 25.000 TL maddi, 25.000 TL de manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Burgaz Rakı A.Ş. ve Aura Otelcilik Hizmetleri A.Ş. vekili, müvekkili Burgaz Rakı A.Ş'nin dava konusu masayı ticari amaçla kullanmasının söz konusu olmadığını, davacının söz konusu masayı numune olarak gönderdiğini, satın alınan diğer masaların ise davacının masasından farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ateş Neon Reklamcılık Ltd. Şti. vekili, davacının tasarımı ile müvekkilinin tasarımlarının farklı olduğunu, davacının tescil başvurusunun müvekkilinin imalatından iki ay sonra olduğunu, müvekkilinin davalılardan Burgaz Rakı Alkollü İçkiler San Tic A.Ş. ile ...nin siparişi doğrultusunda, kendi tasarımı olan masadan 200 adet imal edip, dava dışı Burgaz Pazarlama Ltd. Şti'ne teslim ettiğini, tazminat için gerekli olan kusur şartının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tasarımın masa tasarımı olup, ürünün de masa ürünü olduğu, dolayısıyla da tasarım kapsamındaki ürünün niteliği davacı tasarımı ile dava konusu ürünlerin dosya içerisinde

bulunan görselleri bir bütün olarak değerlendirilip karşılaştırıldığında, tespit raporundan sonra açılan davanın görülmesi sırasında oluşturulan ilk bilirkişi kurulu raporunun dosya kapsamına ve olaya daha uygun olduğu, zira, masa ürünü şekil bakımından düşünüldüğünde seçme özgürlüğünün çok çeşitli olamayacağı da dikkate alındığında, tespit raporundan sonra alınan 1. bilirkişi kurulu raporuna itibar edilmesinin dosya kapsamına, olaya ve ürünün niteliğine ve de hakkaniyete daha uygun olduğu, yine davalılardan ...nin ürünleri ticari amaçla değil, otelde kullanmak üzere aldığı,

ürünün siparişini verenin yani ürün tedarik edenin de davalı Burgaz Rakı Alkollü İçkiler San. Tic. A.Ş. ile Aura Otelcilik Hizmetleri A.Ş. değil, diğer dava dışı Burgaz Pazarlama Ltd. Şti. olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, tasarıma tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının tasarım hakkına tecavüzün bulunup bulunmadığı hususunda 2011/29 D.İş sayılı dosyada alınan bilirkişi raporunda davacı tasarımı ile davalı tasarımları arasında aynılığın mevcut olduğu ve dava konusu masa tasarımı ile davacının tasarımının tamamıyla özdeş oldukları bildirilmiştir.

Yargılama aşamasında alınan ilk bilirkişi raporunda ise, davacı tasarımı ile davalı tasarımının aynı olmadığı, bilgilenmiş kullanıcı nazarıyla bakıldığında aralarında belirgin bir farklılık bulunduğu ve davacının tasarımının ayırt edici niteliğe sahip olmadığı mütalaa edilmiştir.

Mahkemece tespit dosyasında alınan rapor ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu arasında çelişki oluştuğu ve rapora itiraz edildiğinden bahisle yeniden oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor alınmasına karar verilmiş olup, bilirkişi heyeti, davalının tasarımının, davacın tasarımı boyutsal, ölçüsel ve şekilsel olarak aynen alınmak suretiyle ortaya çıkması nedeniyle tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporundaki görüşlere katıldıklarını ve davalı tarafta tespit edilen ürünlerin davacının tasarım hakkına tecavüz oluşturduğu yönünde mütalaada bulunmuşlardır.

Bu durum karşısında, mahkemece, yargılama sırasında ilk alınan bilirkişi raporu ile son rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin bu kez de başlangıçta yetersiz bulunan ilk rapora itibar edilerek yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.