Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1053 K.2012/2428

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2009 gün ve 2009/15-2009/180 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.09.2011 gün ve 2010/2026 - 2011/11012 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin okul öncesi eğitim alanında faaliyet gösterdiğini, aynı zamanda “ABC ANA KUCAĞI” isimli markanın sahibi olduğunu, davalı tarafın müvekkilinden izin almaksızın müvekkiline ait markayı kullandığını, davalının kullanımının iltibas tehlikesi yarattığını ileri sürerek, davalının müvekkiline ait markaya tecavüzünün tespitine ve önlenmesine, 1.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının ticaret unvanını 2005 yılında, “ABC ANA KUCAĞI” markasını ise 18.11.2005 tarihinden tescil ettirdiği, davalının ise 09.08.2004 tarihinde kreş ve gündüz bakımevi açmak üzere Kırıkkale Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne başvurduğu, anılan kurumun eksik belgeler olduğunu bildirmesi üzerine bu kez 10.09.2004 tarihinde “ANAKUCAĞI” ismiyle kreş ve gündüz bakımevi açmak üzere yeniden müracaat ettiği, söz konusu işletmenin 2004 yılı içerisinde faaliyete geçtiği, davalının dava konusu işareti kullanımının davacıdan evvel başladığı, davacının davalının kullanımına engel olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.