Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10626 K.2013/9462

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.11.2010 tarih ve 2009/66-2010/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Galatasaray Spor Kulübü’nün posterini izinsiz olarak 12 Mayıs 2008 tarihli gazete nüshasında yayınladığını, poster yayını için Spor Kulübü Derneği’nin 20 Mart 2000 tarihli yönetim kurulu kararı gereğince 50.000 USD ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davanın posterde fotoğrafı bulunan futbolculara ihbarı gerektiğini, dava konusu poster tanzimi ve yayımı ile bir iltibas yaratılmadığını, telif hakkı ihlal edilmediğini, fikri mülkiyete tecavüzde bulunulmadığını, söz konusu posterin müvekkili tarafından oluşturulan bir eser olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda davacının dava açma yetkisinin bulunmadığı belirtilmiş ise de yayınlanan posterin bireysel olarak futbolcuların fotoğrafı olmayıp Galatasaray Kulübü’nün posteri olduğu,

gazeteyi satın alarak bu posteri odasına, iş yerine asacak olan kimselerin, tek tek futbolcular için değil Galatasaray Spor Kulübü için bunu yapacağı, posterdeki fotoğrafta yer alan sporcuların üzerlerinde bulunan formaların bulunmaması ve bu posterde Galatasaray Kulübünün renklerinin sembollerinin, formalarının yer almaması halinde bu posterin fazlaca bir değerinin olmayacağı gözetilerek davacı kulübün lisans verme yetkisine sahip olduğu, poster yayını için izinsiz kullanımdan dolayı haksız rekabet hükümlerine göre dava açabileceğinin kabul edildiği, dava konusu tam sayfa fotoğrafın teknik anlamda bir poster niteliğinde olduğu,

bu yayının haber amaçlı bir yayın olarak görülemeyeceği, davacının posterinin yayınlanabilmesi için davacının izninin gerektiği, somut olayda böyle bir izin bulunmadığı, izinsiz olarak bu posterin yayınının 5846 sayılı yasa ile TTK anlamında haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takdiren 8.505 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının yayınladığı gazetede davacı kulübün futbolcularının posterlerinin sözleşme yapılmadan yayınlanmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalının yayınladığı gazetenin 12.05.2008 tarihli nüshası ekinde davaya konu Galatasaray Spor Kulübü Futbol Takımı'nın posterine yer verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava konusu posterin dağıtımına neden olan davacının futbol takımının kupa kazanması olayıyla ilgili haber yapılmış, başka sevinç gösterileriyle ilgili fotoğraflara da yer verilmiştir.

Söz konusu fotoğrafın bir futbol karşılaşması sonrası davalı gazetede çalışanları tarafından çekildiği anlaşıldığına göre, bu fotoğrafın futbol karşılaşmasının yapıldığı stadyuma girme hakkı bulunan basın mensubunca haber amaçlı olarak çekildiği ve davacının da bu çekime izin verdiğinin kabulü gerekir. Böyle bir durumda, davacının söz konusu fotoğrafın yayınlanması için de ayrıca kendileriyle sözleşme yapılması gerektiğine dair iddiasının dinlenilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Ayrıca, Galatasaray Futbol Kulübü'nün şampiyonluğunun haber olarak verilmesi ve spor sayfasında da geniş olarak yer alması nedeniyle davalı eyleminin bir bütün halinde değerlendirilmesinde güncel nitelikteki haber ve yazılarla birlikte söz konusu fotoğrafın da tam sayfa poster olarak dağıtılmasında toplumsal ilginin varlığı ve kamu yararının bulunduğu da açıktır. Bu durumda, davalının eyleminde TTK hükümleri açısından bir haksız rekabetten söz edilemeyecektir.

O halde; davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkeme kararında yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.