Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10836 K.2013/11346

Taraflar arasında görülen davada KDZ. Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2012 tarih ve 2010/134-2012/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından 2003998 sayılı poliçe ile nakliyat rizikolarına karşı sigortalanan MDF sunta ve parke emtiasının davalıya ait vasıtalar ile 05/11/2009 tarihinde nakliyesi sırasında hasarlandığını, sigortalı emtianın alıcısına eksiksiz teslim edilememesi nedeniyle sigortalının isteği üzerine malın alıcısına 16.946,30 TL hasar bedelinin müvekkilince 21/01/2010 tarihinde ödendiğini ileri sürerek yapılan ödemenin faizi ile birlikte davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin taşımadan kaynaklanan ispatlanmış bir kusurunun olmadığını, alıcının malı hasarsız teslim aldığına dair imzaladığı belgenin dosya kapsamında mevcut olduğunu, müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından sigortalanan malların davalıya ait araç ile nakliyesinin sağlandığı, teslim yerinde malın ıslanarak hasarlandığının tespiti üzerine eksper tarafından düzenlenen rapora göre sigortalı şirketin talebi üzerine malın alıcısına 16.946,30 TL ödendiği, bu bedelin rücuen tahsilinin istendiği; ancak dosya kapsamında davalıya yüklenecek kusur tespiti açısından bir delil bulunmadığı, salt ekspertiz raporunda ıslanmanın yetersiz dorse brandasından ve tabanından kaynaklandığı görüşünün davalının kusurlu bulunması için yeterli olmadığı,

malın alıcısı tarafından sigortalıya gönderilen belgede de aracın brandasının kapalı olduğunun belirtildiği, ayrıca poliçede nakliyecinin herhangi bir ihmali veya tedbirsizliği bulunduğunda ıslanma risklerinin teminat kapsamı dışında bırakıldığı, bu durumda davacı tarafından ya nakliyecinin kusuru olmadığının kabulü ile ödeme yapıldığı ya da poliçe itibariyle yapılmaması gereken hasar ödemesinin hatır ödemesi olarak yapıldığı, her iki durumda da davacının davalıya rücu hakkının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava konusu emtianın hasarsız olarak teslim edildiği 05/11/2009 tarihli teslim belgesinde alıcının bir ihtirazi kaydı yok ise de, hemen ertesi günü 06/11/2009 tarihli tutanak ile araç şoförünün de imzasını taşıyan beyanda, emtianın taşıma esnasında ıslanma nedeniyle zarar gördüğünün beyan edildiği ve TTK’nın 788. maddesi kapsamında sigortalının dava hakkının düşmediği sabittir.

Her ne kadar bilirkişi raporunda ve mahkemenin kabulünde olduğu üzere sigortalıya yapılan ödemenin exgratia bir ödeme olduğu belirlenmiş ise de davacı Sigortacı’ya verilen ibranamede alacağın temlik edildiği anlaşıldığından davacı ...’nin davalı Taşıyan’a rücu hakkı bulunmaktadır.

Mahkemece davacının rücu hakkı bulunduğunun kabulü ile sonucuna göre esas hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.