Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10916 K.2013/10875

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 tarih ve 2011/646-2012/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından davalı ...'a 16.10.1998 kredi sözleşmesi ile 2.500 TL kredi verildiğini diğer davalı ...'nın söz konusu krediyi müteselsil kefil olarak imzaladığını borcun ödenmemesi üzerine borçlular aleyhine İstanbul 4 İcra Müdürlüğünün 2002/8146 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını davalıların itirazları üzerine takibin durduğunu ileri sürerek 3.780,39 TL ana para, 61.230,03 TL faiz ve 3.061,50 TL BSMV olmak üzere toplam 68.701,92 TL alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anaparaya dava tarihinden itibaren uygulanacak %153 faiz ve BSMV ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... kullanılan bir kredi olmadığı gibi ortada hukuken geçerli bir kefalet ilişkisinin de olmadığını, davacı banka çalışanlarının yaptığı usulsüz işlemlerden dolayı müvekkilinin sorumlu tutulmaya çalışıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca Ziraat Bankası ... şubesince düzenlenmiş olan 16.10.1998 tarihli Kredili Mevduat Hesap Sözleşmesi ve 16.10.1998 tarihli 2.484,20 TL meblağlı davalı ... adına düzenlenmiş kasa tediye fişi üzerindeki imzanın davalı asıl borçlu ...'a ait olmadığı, İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/320 esas 2009/201 karar sayılı ilamı ile davacı bankanın ... şubesi müdürü ve müdür yardımcısı olan ...ve...nün nitelikli zimmet suçundan cezalandırıldıkları ve kararın kesinleştiği, davacı bankanın davalılara kredi verdiğini ispat edemediği gererkçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.