Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11075 K.2012/15819

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2010 gün ve 2008/218-2010/247 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 22/03/2012 gün ve 2010/13368-2012/4485 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın internet bankacılığı hizmetinden yararlandığını, müvekkilinin davalı Banka nezdindeki hesabından bilgisi dışında 5.000,00 TL ve 13.700,00 TL tutarındaki paraların EFT yoluyla müvekkilinin tanımadığı ...’ın hesabına aktarıldığını, bankaya başvurulmasına rağmen müvekkiline ödeme yapılmadığını, bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek toplam 18.700,00 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın davacı tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamasından dolayı oluştuğunu, bu nedenle müvekkili bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden dolayı hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 18.700,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.03.2012 günlü ilamıyla davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmiş, karar hükmedilen faiz cinsi yönünden davacı taraf yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.