Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1108 K.2013/1587

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.10.2011 tarih ve 2011/74-2011/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalılara 30.03.2002 tarihinde elden 120.000,00 USD borç para verildiğini ve buna karşılık 30.03.2002 tanzim tarihli 120.000,00 USD bedelli bono tanzim edilerek müvekkiline verildiğini, bu bonoya karşılık davalıların zaman içinde toplam 93.000,00 USD'yi elden ödediklerini, kalan 27.000,00 USD'nin ise ödenmediğini, davacı müvekkilinin tüm sözlü taleplerine karşılık alacağın ödenmemesi üzerine ...

İcra Müdürlüğü'nün 2010/17909 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak, davalıların itirazı üzerine .... İcra Hukuk Hakimliği'nin 2010/1370 Esas 2010/1569 Karar sayılı ilamı ile İİK 170/a maddesi gereğince icra takibinin iptal edildiği gerekçesiyle davalılar tarafından ödenmeyen miktar olan 27.000,00 USD'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini böyle bir borçları bulunmadığını; 05.05.2011 tarihli dilekçesinde de davanın zamanaşımına uğradığını, zamanaşımına uğrayan ve imzası inkar edilmeyen bononun temel borç ilişkisi bakımından sadece yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunduğunu, davacının davasını ispat etmesi gerektiğini, belgenin 2002 den bu yana bekletilmesinin kötü niyetin ürünü olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bonolarda keşideciye karşı açılacak davaların vadenin geldiği tarihten itibaren 3 yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı, gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamalarında bono hamilinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre keşideciye müracaat edebileceğinin kabul edildiği, hamilin zamanaşımına uğramış senede dayalı olarak 3 yıldan sonraki bir yıl içinde borçluya karşı sebepsiz zenginleşme davası açabileceği, somut olayda bu sürenin geçtiği, davalının da zamanaşımı def'inde bulunduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalılara borç para verdiği iddiasına dayalı alacak davasıdır. Davalılar tarafından zamanaşımı def'i ileri sürülmesi üzerine mahkemece taraflar arasındaki ilişki nedeniyle davacıya verilen bononun zamanaşımına uğradığı ve 3 yıl zamanaşımı süresi dolduktan sonra 1 yıl içinde sebepsiz zenginleşme davası açılabileceği, bu sürenin de geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki dava, temel ilişki olan karz akdine dayalı olarak açıldığından mahkemece mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 125. maddesi nazara alınarak zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.