KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/1112 E., 2012/2377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2009 gün ve 2006/589 - 2009/413 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.11.2011 gün ve 2010/3005 - 2011/14364 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait iş makinasının davalı nezdinde makina kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı iken uğradığı (77.341,96) TL hasarın müvekkili tarafından giderildiğini, davacının bu miktarı ödemeyi reddettiğini, (15.000) TL ödeme teklifinde bulunduğunu ileri sürerek, (77.341,96) TL'nin olay tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıya ait iş makinasında 3 ayrı hasar meydana geldiğini, 2. ve 3. hasarlara yönelik olarak toplam 15.039 TL ödeme teklif edildiğini, davacı tarafından bu teklifin kabul edilmediğini, 1. hasarın ise makina kırılması sigortası genel şartlarının 3/h ve 10. maddesi gereği makinanın mutad kullanlmasından ve ihtimam eksikliğinden kaynaklandığını, makinanın mutad bakım ve yağlamaları yapılmadığından oluşan bu hasarın teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/1112, K. 2012/2377, 21 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama