Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11268 K.2012/16678

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 gün ve 2008/275-2009/303 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/03/2012 gün ve 2010/4708-2012/3919 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyanın pek çok yerinde tescilli olan “F.I.N.E.

FOOD + şekil” markasının Türkiye’de de geçerlilik kazanması için tescil başvurusunda bulunduğunu, TPE'nin başvurunun FİNE FOOD markası ile benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 29, 30 ve 32. sınıfa dahil emtialar yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun 2008-M-3375 sayılı kararı ile reddedildiğini oysa müvekkilinin başvurusu ile redde dayanak tutulan markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarını, görsel unsurların markaları farklılaştırdığını, diğer yandan, FINE kelimesinin İngilizce “iyi, güzel, nefis”.

FOOD kelimesinin de “yemek, yiyecek” anlamına gelip, tanımlayıcı bir ibare olduğunu, yiyecekler için tek başlarına marka olarak tescillerinin mümkün olmadığını, dolayısıyla dava konusu markalar karşılaştırılırken şekil unsurlarının dikkate alınması gerektiğini belirterek TPE YİDK’nın 2007-M-3375 sayılı kararının iptaline ve 2007/30525 numaralı başvurunun 29, 30 ve 32. sınıf mallar için tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4708 E,2012/3919 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.