Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11327 K.2012/17659

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 gün ve 2008/200-2009/359 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/11/2012 gün ve 2012/11327-2012/17659 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İtalya’da yerleşik ve bu ülke kanunlarına göre kurulmuş bir şirket olup, her türlü tüketim eşyalarının satımı için mağazacılık hizmetleri ile tekstil, ev tekstili ve aksesuar sektörlerinde faaliyet gösterdiğini, satmakta olduğu ev ve dekorasyon eşyaları üzerinde "Coincasa" markasını kullandığını, bu markanın WIPO nezdinde tescili için başvuruda bulunduğunu, TPE nezdinde yapılan başvuruya davalı şirket tarafından "Casa" ve "Casa club" ibareli markalar dayanak gösterilerek itiraz edildiğini,

itirazın TPE YİDK tarafından kısmen kabul edilerek müvekkiline ait marka tescil başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca 11, 20, 21, 26, 27 ve 28. sınıflardaki mallar bakımından kısmen reddedildiğini, ret kararının yerinde olmadığını, müvekkiline ait marka ile kısmi redde gerekçe olarak gösterilen markaların benzer olmadığını, müvekkilinin markasındaki esaslı unsurun “coın” ibaresi olup, “casa” ibaresinin markada tali unsur olarak yer aldığını, ayrıca “casa” ibaresinin yabancı dilde “ev” anlamına geldiğini,

birçok tanınmış markanın/mağazanın ev ve dekorasyon eşyası kreasyonlarında ek ve tanımlayıcı ibare niteliğinde kullanıldığını, müvekkiline ait markada da bu ibarenin satılan ürünlerin niteliğine ilişkin olarak markada yer aldığını, bu ibarenin Türkiye’de de çok yaygın olarak bilinmesi nedeniyle tüketicilerin markalar arasında bağlantı kurmayacaklarını ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 2008-M-1207 sayılı kararının müvekkiline ait marka başvurusunun reddiyle ilgili kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı, ayrı davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/5865 Esas, 2012/5963 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.