KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/11375 E., 2012/21467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2012 tarih ve 2009/545-2012/339 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 28.06.2007 tarihli 12 O 49/07 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderildikten sonra, davalı vekili vermiş olduğu dilekçe ekinde “İbraname” başlıklı belge ibraz ederek tarafların anlaştıklarını, davacının tüm hak ve alacaklarının davalı tarafından ödendiğini ve davacının da davalıyı ibra ettiğini beyan etmiştir.
HMK'nun 310 ve 314. maddelerine göre feragat, kabul ve sulh hüküm kesinleşinceye kadar herzaman yapılabileceğinden mahkemece, davalı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen “İbraname" başlıklı belge değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/11375, K. 2012/21467, 21 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama