Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11583 K.2013/14162

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.05.2012 tarih ve 2011/339-2012/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 23.11.2000 tarihinde acentelik hizmet sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme uyarınca davalının müvekkilinin Fransa acenteliğine tayin olduğunu, davalı şirkete gönderilen 24.08.2004 ve 03.09.2004 tarihli yazılarda Mayıs-Haziran-Temmuz 2004 dönemi ile 01-15 Ağustos dönemine ait hasılatları sözleşme gereğince müvekkilinin hesabına yatırılmasının bildirildiğini, tüm uyarılara rağmen davalının ödeme yapmadığını, müvekkili nezdinde bulunan teminat mektubu çözüldükten ve davalı tarafça yapılan ödemeler düştükten sonra davalının 1.527,73 Euro borcunun kaldığını,

taraflar arasındaki sözleşmenin 13. ve 14. maddeleri gereğince 12.301,00 Euro cezai şart tahakkuk ettiğini ileri sürerek, toplam 13.828,73 Euro’nun temerrüt tarihi olan 24.08.2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmenin 13. maddesinde satış hasılatının süresinde yatırılmaması halinde cezai şart alınacağı öngörüldüğüne göre, süresinde yatırılmayan satış hasılatına bir kereye mahsus %10 ceza uygulamak suretiyle alacağın hesaplandığı gerekçesiyle; davanın kabulüne toplam 11.400,33 EURO'nun, 1.527,73 EURO'sunun 24.08.2004 tarihinden bakiye 9.872,60 Euro'nun ise dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince EURO faizi yürütülmek suretiyle BK 83. madde gereğince fiili ödeme günündeki kur karşılığı TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.