Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1170 K.2012/3478

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 gün ve 2009/37-2009/272 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/10/2011 gün ve 2010/2077-2011/14026 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1997/205429 no’lu, “LİBAS” ibareli markanın sahibi olduğunu ve bu ibareyi unvanında da kullanarak ticari faaliyette bulunduğunu, davalı şirkete ait 2006/26415 nolu, 35/08. sınıfta “LBS LİBAS BEBE+ şekil” ibareli tescil başvurusunun müvekkiline ait markayla benzer olması nedeniyle tescilinin önlenmesi için müvekkilince yapılan itirazın, davalılardan TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2008/M-5446 nolu kararının iptalini, davalı şirketin markasının hükümsüzlüğüne, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket adına tescili 1983/77895 nolu marka ile bahse konu ibare üzerinde davalının tescilde öncelik hakkını elde ettiği, davaya konu tescil başvurusunda da bu markasının serisi şeklinde ve fiili kullanımıyla uyumlu olarak revize ederek davacı adına tescilli bulunmayan farklı hizmet sınıfında tescilini istemesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17/10/2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.