Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11719 K.2012/17183

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2010 gün ve 2007/452-2010/68 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/05/2012 gün ve 2010/16489-2012/7194 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 27.06.2006 tarihli “Özkar 1974 ve şekil” ibareli başvurusunun TPE tarafından 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca davalı şirketler adına tescilli “Özkar”, “Özkar İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş”,”Özkar Kolektif Şirketi” ibareli markalar mesnet gösterilerek bazı ürünler yönünden reddedildiğini, oysa müvekkilinin marka tasarımının özgün olduğunu ve 1974 yılından beri kullanılan markada öncelik haklarının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar TPE, Özkar İnş. ve San. A.Ş. ve Özkar Uluslararası Taş. Ltd. Şti. vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı başvurusu ile redde mesnet gösterilen markaların esas unsuru olan “Özkar” ibaresinin ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, başvurunun reddolunduğu sınıflardaki ürünlerle redde mesnet markaların sınıflarının da aynı olduğu, davacının önceye dayalı kullanım iddiasının 556 sayılı KHK’nin 7/son maddesinin 22.06.2004 tarihinde değiştirilmiş olması sebebiyle değerlendirmediği, başvurunun mutlak sebeple reddedilmiş olması nedeniyle davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın TPE yönünden esastan, davalı şirketler yönünden ise husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 07.05.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.