Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11858 K.2012/15369

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/07/2010 gün ve 2010/170-2010/446 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/05/2012 gün ve 2010/15302-2012/8204 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 16.05.2007 tarih 327 O 622/07 numaralı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın Lahey Sözleşmesine göre tebliğ edilmediği, bu nedenle kesinleşmiş ve tenfizi kabil bir kararın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 18.5.2012 tarihli kararıyla davalı yanın temyiz itirazlarının reddine, tenfizi istenen kararın davalının Almanya’daki vekiline tebliğ edilmiş ve temyiz olunmadığından kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.