Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1198 K.2013/17903

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.06.2011 tarih ve 2007/565-2011/389 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete davalı banka yönetim kurulunun 30.04.1998 tarihli kararı ile yatırım teşvik belgesi kapsamındaki yatırım için banka kaynaklı döviz yatırım kredisi ve işletme kredisi tahsis edildiğini, yatırım kredisinin tamamının birimler halinde kullandırıldığını, işletme kredisinin ise kullandırılmadığını, kullanılan kredinin bir kısmının geri ödendiğini, bu arada borçların yeniden yapılandırması hakkındaki kanun çıktığından müvekkilinin davalı bankaya başvurduğunu, borcun 31.07.2007 tarihi itibariyle 3.285.583,78 USD olarak saptandığını, ancak bankanın 29.08.2007 tarihli yazı ile talebin uygun görülmediğini bildirdiğini,

müvekkilinin 03.09.2007 tarihinde 4.252.686,07 USD olarak itirazi kayıtla borcu ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, şimdilik fazladan ödenen 1.215.004,75 USD'nin ödeme tarihinden itibaren davalıdan faiziyle istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davacının ödeme sırasında herhangi bir itirazının bulunmadığını, davacı ile müvekkili banka arasında FYY Sözleşmesi'nin yapılmadığını, 5569 sayılı Kanun hükümlerinin davacıya uygulanabilme imkanı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının 5569 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına ilişkin teklifini red eden davalı bankanın kararının, kanun ve yönetmelik ile çerçeve anlaşma'ya uygun bir değerlendirme raporuna dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.